Ένας από τους στόχους μας ήταν η επαναλειτουργία του συντριβανιού και το καταφέραμε!

Σαν σύλλογος έχουμε σχέδια για το χωριό με αγάπη κ στήριξη τα υλοποιούμε σιγά σιγά

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομοΜπορεί να είναι εικόνα 1 άτομοΔεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δείτε παρακάτω το νέο μας ημερολόγιο για το 2024

Hmerologio-2024

Ευχαριστούμε τους χορηγούς

Δείτε και το αντίστοιχο βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube

Επί της ευκαιρίας με τον πρόσφατο χαμό του θείου Μπίρπη (Δημήτρη Αλεξάνδρου Σαμόλη) θα ήθελα κι εγώ σαν μικρό αφιέρωμα να αναφερθώ σε 4 γεγονότα τα οποία έχω ήδη κοινοποιήσει μέσω διαδικτύου:

– Στην ιστοσελίδα του Συλλόγου μας στο άρθρο “Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΤΑ ΣΕΙΣΑΡΧΑ” σε μικρή ηληκία όταν έτρεχε να διαφύγει από τους πυροβολισμούς των Γερμανών. Διαβάστε το άρθρο
– 4 Φεβρουαρίου 2018 στην εκπμπή “Πας μαγειρεύοντας¨της ΚΡΗΤΗ TV στο 42:48,  Δείτε το βίντεο στο συγκεκριμένο σημείο.
– 15 Αυγούστου 2018 ημέρα της μέρα Κοιμήσεως Θεοτόκου στην ομόμαδα μας Aimonas – Καλλιτεχνικά και άλλα αναφέρθηκα σε μια μαντινάδα του. Δείτε τη δημοσίευση.
– 23 Σεπμτεβρίου 2018 όταν εκλπηρώθηκε η επιθυμία του για να υψωθεί Σταυρός στο βουνό Κεφάλα. Δείτε τις φωτογραφίες από την σελίδα μας.

Καλό παράδεισο θείε!

Βασίλης Σαμόλης


Διαβάστε παρακάτω τον επικήδειο λόγο που έβγαλε ο πατήρ Ανδρέας Κεφαλογιάννης στις 8/11/2023:
“Στέκομαι μπροστά στην περπατησιά ενός καλού άνδρα. Ενός λεβέντη όπως τον είχα χαρακτηρίσει και αποτυπώσει στην καρδιά μου. Ενός Κρητικού ο οποίος δεν ξέφυγε από το καθήκον της ανθρωπιάς.

Δε θα σου ευχηθώ καλέ μου φίλε να έχεις καλή προς το Θεό στράτα, γιατί είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι ο Θεός σε έχει κατατάξει στο τάγμα των άξιων και των αλοστρατισμένων παιδιών του.

Στα χρόνια που ο Αϊμoνας με αγκάλιασε και έζησα δίπλα στους ανθρώπους του, με έκανες να σε νιώθω σαν την οικογένεια μου. Δεν αρνιόσουν τις κουβέντες και δεν ντρεπόσουν για τα τρίσβαθα σου. Και τούτο είναι ένα καμάρι για κάθε υγιή άνθρωπο. Να έχει Θεό μέσα του και να μην ντρέπεται για τις στιγμές που συναντιέται με το μέσα του.

Αφήνεις πίσω σου μία δομημένη και όμορφη οικογένεια με τους τρεις γιου σου και τις  θυγατέρα σου. Δίδαξες και παρέδωσες στην κοινωνία υγιής και σοβαρούς ανθρώπους. Κι είμαι περήφανος και τυχερός που έγινα αποδέκτης της αγάπης που έδειχνες στα σπλάχνα σου.

Ομολογώ ότι η παρέα μας καλέ μου φίλε, ήταν ζωντανή, ζωηρή και αληθινή. Όση μερακλίδικη ζωή είχες, την αποτύπωνες στα ζάλα σου όταν χόρευες. Η επαφή σου με τη γη και τη φύση σε είχε κάνει δυνατό και με διάκριση σε όλα όσα άγγιζες και συναντούσες.

Έκλεισες τα μάτια σου φίλε μου και η κυρά σου και αρχόντισσα Μαρίνα σε χάρηκε και συντρόφευσε, μέχρι τα χρόνια σου να γεμίσουν ένα ολόκληρο, του θεού και των ανθρώπων βιβλίο. Υπήρξες πλήρης και ταξιδεύεις πλήρης.

Σε αυτή την πληρότητα δικαιούμαι φίλε μου, να σταθώ και στα τελευταία λόγια του αποχαιρετισμού να εκφράσω το χαμόγελο μου για τη συνάντηση σου, με το Θεό μας. Συνάντηση λύτρωσης, αφού η ύπαρξη όλων μας, όλων των ανθρώπων, που ως εικόνα του Θεού μας από τη γέννηση μας και μέχρι το τέλος της γήινης διαδρομής μας, επιζητούμε, ακόμα και ασυνειδήτως αυτή τη συνάντηση  με το Θεό.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας ως άνθρωποι, παιδιά του θεού που συχνά τον στεναχωρούμε αλλά πιο συχνά τον αποζητούμε, η συνάντηση με το Θεό μας πραγματώνεται μέσα στις καρδιές μας. Συχνά δεν ομολογείται, αλλά αυτή η κρυφή συνάντηση είναι που μας διδάσκει και μας σπρώχνει στην θεάρεστη ανθρώπινη μεταμόρφωση μας.

Μπορεί καλέ μου φίλε στη ζωή σου να μην είχες αποδείξεις για την ύπαρξη του θεού, τις οποίες θα καμάρωνες να ομολογήσεις στους συνανθρώπους σου, είχες όμως αυτή την κρυφή συνάντηση στο μετερίζι της καρδιά σου με το Θεό και για το λόγο αυτό υπήρξες ο άνθρωπος με τα γνωρίσματα της πρεπιάς και της ανθρωπιάς που σε διέκριναν.

Είχες μέσα σου Θεό. Κανένας από όλους εμάς, από όλους τους ανθρώπους δεν είναι σε θέση να κλείσει ραντεβού με τον Θεό. Διότι ο Θεός δεν έχει ραντεβού, κατοικεί θέλουμε δεν θέλουμε, μέσα μας, άρχων της ύπαρξης μας και δέχεται είτε την ευλάβεια και τις αγαθές πράξεις μας προς τους άλλους ανθρώπους, είτε  την αδιακρισία μας, την ύβρη και την αδιαφορία προς τους άλλους.

Εκείνος όμως αδέρφια μου παραμένει μέσα μας. Υπάρχει. Αναμένει. Επιτρέπει την απόλυτη και διαρκή ελευθερία μας. Μέχρι τη στιγμή που θα κρίνει ότι χρειάζεται να επέμβει. Για το λόγο αυτό, ποτέ ο άνθρωπος δε χάνεται. Διότι ο Θεός μας, ο Χριστός μας, είναι ο καθένας μας ξεχωριστά. Όλη η πορεία μας στη ζωή, έχει Θεό. Είτε το πιστεύουμε είτε όχι.

Και μόλις γίνει η συνάντηση μαζί του, σκύψουμε δηλαδή με ταπεινότητα και χωρίς φόβο μέσα μας, αγκαλιάσουμε τον άλλον εαυτό μας, αυτό που συμβαίνει είναι η καλοσύνη. Ομοιάζει σαν να αγκαλιάζουμε τον κόσμο όλο. Αυτό όμως συμβαίνει διότι απλά αγκαλιάζουμε τον Θεό που αντιλαμβανόμαστε ότι μας καρτερεί κατοικώντας αδιάλειπτως στο μέσα μας.

Δεν είναι σπαραγμός η ώρα του φευγιού του Άνθρωπου από τη ζωή. Είναι η στιγμή που ο Θεός, έγινε ένα με τον άνθρωπο, και τον καλεί για μία αέναη επαφή στη Θεοσύνη και στο όλον. Για τους λόγους αυτούς καλέ μου φίλε, χαμογελάω, γνωρίζοντας ότι σε κρατάει από το χέρι ο Χριστός μας, ο Θεός μας, και συ χαμογελάς γιατί εκπλήρωσες, τα της όμορφης πορείας σου στη ζωή, για να γίνεις αποδέκτης, της απόλυτης ζωής στο ουράνιο βασίλειο  ως Άνθρωπος, ως Ορθόδοξος, ως πατέρας ως αγέρωχος περιπατητής που δεν λοξοδρόμησες, μιας και είσαι τέκνο θεού.

Καλό ταξίδι στ’ ουρανού
τσι μυρισμένους τόπους
έκεια που σμίγει ο Θεός
ξεχωριστούς ανθρώπους

Καλή σου ανάπαυση”


Διαβάστε επίσης και τις μαντινάδες που είχε γράψει ο πατέρας μου Δημήτρης Βασ. Σαμόλης.

Δύσκολο πάλι το χαρτί στο χέρι μου να πιάσω
Λέξεις να βρω κατάλληλες για να σ’ εγκωμιάσω.

Ήμουν απροετοίμαστος ξαδέρφη Διαμαντία
κι ο Χάρος απροσδόκητα μου  ‘δωσε την αιτία.

Χρέος μου όμοως να σου πω λίγα μονάχα λόγια
γιατί δε μασε λείπουνε δάκρυα και μοιρολόγια.

Θυμούμαι πως η μάνα μου πήγανε στο αμπέλι
και σου διπλοπαράγγελνε: «Βλέπε μου το κοπέλι:!»

Πάντα σ’ εσένα μ’ άφηνε να πάει στο περβόλι
στα ξύλα ή στην αίγα μας καματερή η σκόλη.

Ότι κι αν μου συνέβαινε για κάθε μια αιτία
εσένα πρωτοφώναζα πάντοτε Διαμαντία.

Και μία πέτρα κάποτε που μου ΄ρθε στο κεφάλι
εσένα ξαναφώναξα να με αρνέψεις πάλι.

Όταν αρραβωνιάστηκες ο Νικηφόρος πάλι
έφερνε το γραμμόφωνο κι είχα χαρά μεγάλη.

Νύφη με άσπρο νυφικό εγώ πρωτόδα εσένα
δεν το ξεχωνώ κι ας είναι εδά τα χρόνια περασμένα.

Κάματε με τον άντρα σου μια φαμελιά μεγάλη
με όμορφα παιδόγγονα που θα ζηλεύαν άλλοι.

Αυτή ‘ναι η καλύτερη κληρονομιά που αφήνεις
τόσο απλό παράδειγμα σ’ όλους εμάς να δίνεις.

Ήσουνα πετροπέρδικα που ‘ βγαλε απ’ τη φωλιά της
μια κλωσουδιά που απλώθηκα στην Κρήτη τα παιδιά της.

Εσύ κι ο Μπίρμπης ήσασταν αδέρφια αγαπημένα
κι αντάμα πάλι γρήγορα στον Άδη μονιασμένα.

Άμε να βρες τον άντρα σου που θα σε περιμένει
κι οι δυο ψυχές παντοτινά να ‘στε αγκαλιασμένοι.

Να ‘χεις καλό παράδεισο όλοι θα ευχηθούμε
να ‘ναι ελαφρύ το χώμα σου ξαδέρφη θα σου πούμε.

Θερμά συλλυπητήρια εις τα παιδιά κι εγγόνια
και στα δισεγγονάκια σου να σε θυμούνται αιώνια.

Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα,
Δημήτρης Βασ. Σαμόλης 11/11/2023

Σήμερα στον Αίμονα καμπάνα θα χτυπήσει
πένθιμα ένα μερακλή να αποχαιρετίσει.

Γέννημα θρέμμα του χωριού που την κορμοστασιά του
όλοι θα καμαρώναμε μα και την λεβεντιά του.

Άρχοντας στην εμφάνιση με τη χρυσή καρδιά του
ήταν σε όλους φανερά τα προτερήματά  του.

Μπίρμπη τον εφωνάζανε γιατί’ χε σβελτοσύνη,
φιλότιμο, λόγω τιμής μα και πιτιδωσύνη.

Θυμούμαι στο Γενί Γκαβέ που’ κανε τον τσαγκάρη
κι έφτιαχνε υποδήματα με τέχνη και με χάρη.

Εκεί τονέ γνωρίσανε όλοι οι ντελικανίδες
από τα γύρω τα χωριά που ήτανε μερακλήδες.

Γι΄ αυτό τονέ καλούσανε εις τσοι χαρές τους όλοι
να καμαρώσουν χορευτή τον ΜΠΙΡΜΠΗ το Σαμόλη!

Μα και οι μαντινάδες του όμορφες ήταν όλες
σαν του καλύτερου μπαξέ τσοι μυρισμένες βιόλες.

Οι συντεκνιές κι οι κουμπαριές που’ καμε θα γροικούνται
απ΄ όσους τον εγνώρησαν για να τα διηγούνται.

Φίλους σε όλα τα χωριά που πήγε έχει κάνει
που να τις γράψω δυστυχώς μια κόλα δεν με φτάνει.

Κάθε πρωί που στον Γκαβέ πήγαινε με τα πόδια
στο μαγαζί που τα σφυριά είχε και καλαπόδια.

Ένα κλαδί μιας χαρουπιάς με την ζερβή του χέρα
έπιανε μόνος κι έκανε φιγούρες στον αέρα!

Μα τον χοροδιδάσκαλο έπιασε τον Αξιώτη
και στον Κρουσώνα χόρεψαν ένα Μαλεβιζιώτη.

Μα και στους άλλους τους χορούς τονε χειροκροτήσαν
ποιος είναι και πώς λέγεται να μάθουν αρωτήσαν.

Τις περισσότερες φορές δινόταν η αιτία
κι εχόρευε στο πλάι του πιτήδεια η Διαμαντία.

Ποια κοπελιά δεν θα΄ θελε εκτός της αδερφή του
να κρατηθεί στο μπράτσο του έστω σε μια στροφή του.

Φτωχά τα χρόνια μα αγνά και το ’φερε η μοίρα
να κάνει όμορφους χορούς στου Καρεκλά* την λύρα.

Που πασαδόρο έπαιρνε τον Γιώργη Κοντογιάννη
μα και ο γιος του σήμερα τον Λαουτιέρη κάνει.

Όταν ο Μπίρμπης σήκωνε ντάμα για να χορέψει
εκάτεχε ο Καρεκλάς ήντα ‘θελα του παίξει.

Με τη γλυκιά του τη φωνή άρχιζε τα παινάδια
κι έλεγε την αξέχαστη όμορφη μαντινάδα.

Χόρεψε χαϊδεμένη μου χόρεψε Σούστα- Σούστα
μα ο Μπίρπμης είναι στον Γκαβέ και φτιάχνει τα παπούτσια.

Σ΄αυτά τα μερακλίκια του θα σταματήσω τώρα
γιατί όσα ξέρω αν σας πω θα χρειαστώ πολλή ώρα!

Για ‘μένα ο ΜΠΙΡΜΠΗΣ ήτανε ο πρωτοξάδερφός μου
αλλά και μερικές φορές πατέρας κι αδερφός μου.

Κάθε φορά που έπαιρνα έλεγχο απ΄ τη δασκάλα
εκείνος τον υπόγραφε μα του χρωστώ και άλλα.

Κάποτε που η μάνα μου άρρωστη στο Γαράζο
ήταν και δεν εκάτεχα ούτε αυγό να βράζω.

Ερχότανε βράδυ πρωί την αίγα μας ν’ αρμέξει
να’ χω το γάλα της να πιω ύστερα και μισέψει.

Όμως απ’ όλα πιο πολύ πάντα αναγνωρίζω
πως φρόντισε την σύζυγο που έχω να γνωρίσω.

Φεύγει ο γλεντζές, ο μερακλής, ο Μυλοποταμίτης
ένας απ’ τους καλύτερους τους χορευτές τση Κρήτης.

Δεν δείχνει τα χωράφια του, τα βιβλιάριά του
μα φαίνονται τα πλούτη του στην οικογένειά του.

Η σύζυγος, οι τρεις του γιοι κι η μια του θυγατέρα
γαμπρός και νύφες φαίνονται εδώ αυτή τη μέρα.

Εγγόνια και δισέγγονα τον αποχαιρετούνε
φίλοι, γνωστοί και συγγενείς κι όσοι τονέ τιμούνε.

Άφησε ένα όνομα καλό χωρίς ψεγάδι
να το΄ χει διαβατήριο φεύγοντας για τον Άδη.

Μα κι ο Σταυρός που έκανε στην τρούλα στην Κεφάλα
θα μείνει για ανάμνηση εκτός απ’ όλα τ΄ άλλα.

ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ:

Ως που να στέκει ο Σταυρός πιστέψετέ με όλοι
πως θα γροικάτε τ’ όνομα του ΜΠΙΡΜΠΗ του Σαμόλη.

Μπίρμπη καλό παράδεισο τώρα που ανθισμένα
είν’ όλα τα χρυσάνθεμα εξάδερφε για’ σένα.

Ο Μιχαήλ Αρχάγγελος που σήμερα γιορτάζει
θα βάλει την ψυχούλα σου εκεί που σου ταιριάζει.

Με σεβασμό, εκτίμηση και αγάπη
Δημήτριος Β. Σαμόλης 8/11/2023

* Πρόκειται για τον Μιχαήλ Φλουρή από την Θεοδώρα Μυλοποτάμου, μαθητής του πρωτομάστορα της λύρας Καρεκλά.  Κράτησε το ίδιο όνομα όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο κύριος Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης.

Το χωριό μας ευχαριστεί από καρδιάς τα αδέλφια Vasilis Kontogiannis και Dimitris Kontogiannis για την δωρεά ψυγείων στο σύλλογο μας!
Καθώς και τον Νικο Τερζάκη για την βοήθεια του στην μεταφορά.
Να είστε πάντα καλά!

Πεντηκοστή 2023

Ο Βασίλης Σαμόλης έβγαλε μαντινάδες φέτος της Πεντηκοστής.
Δείτε το βίντεο παρακάτω

Μπορείτε να τις διαβάσετε και σαν ηλεκτρονικό βιβλίο.

Μεσοπεντηκοστή 2023

Ο Βασίλης Σαμόλης μοιράστηκε μαζί μας 142 δικές του μαντινάδες για την Μεγάλη Εβδομάδα 2023 τις οποίες ανέβασε και σαν βίντεο αλλά σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου (Ebook).

Δείτε παρακάτω τα βίντεο

Ενώ μπορείτε να διαβάσετε και το ebook εδώ