Παντερμε κορονοιε,
εμπηκες στη ζωή μου
έφερες αναστάτωση
χάλασες τη ροή μου…

Άλλαξα καθημερινά
την κάθε κίνησή μου
ας τέλειωνες κι ας έμενες
μονάχα θύμηση μου…

Μια θύμηση παλιά κακιά
μια θύμηση με πόνο
που να μην ξαναέρχεται
κάθε καινούριο χρόνο…

Όμως για το ινάτι σου
κόντρα εγώ θα πάω
θα κάνω πράξεις όμορφες
και θα χαμογελάω!!!

Θα κάνω πράγματα πολλά
που ‘χα καιρό αφήσει
στην άκρη κι ας μ’ αρέσανε
κι ας τα ‘χα αγαπήσει!

Γιατί να φταίει το άγχος μας
το τρέξιμο της μέρας
τη σημασία χάσαμε
που δίνει κι ο αέρας…

Μάλλον πως χρειαζότανε
σε όλους μας μια παύση
να εκτιμήσουμε πολλά
κι η ελπίδα μας, μην παύσει!

Να μάθουμε πώς τα μικρά
πράγματα έχουν αξία
να γίνουμε καλύτεροι
μέσα στην κοινωνία!

Να ανακαλύψουμε πτυχές
κρυφές του εαυτού μας
και όχι να σκεφτόμαστε
μόνο του άπατού μας!

Γι’ αυτό και σε ευχαριστώ
γιατί και τα καλά σου
έφερες, μα στο μισεμό
να πάρεις τα κακά σου!

Να γίνεις μια ανάμνηση
που να υπενθυμίζει
πώς μόνο η οικογένεια
μέσ’ τη ζωή αξίζει!!!

Ανθρώπους να εκτιμήσουμε
που έχουμε φιλία
και τώρα αποκτήσανε
μεγάλη σημασία!!

Η απόσταση βοήθησε
να ξεδιαλύνουν σχέσεις
ανθρώπινες, που έμεναν
μονάχα υποσχέσεις..

Μα πάνω από όλα δόθηκε
χρόνος στον εαυτό μας
κι έτσι ανακαλύψαμε
το ψεύτικο “Εγώ” μας!!!

Ας βγούμε Θεέ μου αληθινοί
απ’ τη δοκιμασία
ατόφιοι και αλώβητοι
αυτό έχει σημασία!

Την Πίστη μας μην χάσουμε
την οικογένεια μας
το όραμα, την πατρίδα μας
την περηφάνια μας!!!

Ελπίδα, Αγάπη εύχομαι
σ’ όλη την οικουμένη
κι υπομονή, καλύτερο
αύριο μας περιμένει!

Ειρήνη Δημ. Σαμολη

Η φωτογραφία είναι του Christo Anestev από το pixabay.com

0 replies

Μοιραστείτε τα σχόλια σας
(απαιτείται έγκριση από τον διαχειριστή):

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *